Η χώρα μας βρίσκεται μεταξύ δυο συμπληγάδων πετρών. Η μία λέγεται δόγμα του σοκ και η άλλη ευρώ.
του Ευάγγελου Σταυριανάκη
Σύμφωνα με το δόγμα του σοκ, η χώρα στόχος δεν έχει οικονομία , έχει πολλά χρέη. Δυσβάσταχτα χρέη που δεν μπορούν να πληρωθούν. Τότε έρχεται η σειρά των αποκρατικοποιήσεων σε πολύ χαμηλές τιμές, λιγότερο και από το 1 % της αξίας τους. Με αυτόν τον τρόπο περνάνε σε ξένα χέρια όλα τα φιλέτα και μη του ελληνικού κράτους.
Υπάρχει όμως και η λερναία ύδρα της φορολογίας και της γραφειοκρατίας. Αυτό είναι το κώλυμα των ξένων. Θα πάρουν τα φιλέτα. Πως όμως θα επενδύσουν σε αυτά αν έχουν φόρο 40 %; Η λύση θα είναι να μειωθεί η φορολογία.
Αυτό όμως αντικρούεται με το συμφέρον της Ευρώπης που θέλει τα χρήματά της, νόμιμα ή παράνομα κάποια από αυτά. Η λύση για το πρόβλημα της Ευρώπης είναι η μεγάλη φορολογία. Βρήκαν όμως προβλήματα. Το ΦΠΑ δεν αποδίδεται, έχει πέσει η κατανάλωση άρα και η ρευστότητα στην αγορά. Δεν κυκλοφορεί χρήμα. Τώρα αποφασίσανε να φορολογήσουν τον πλούτο. Η Γερμανία και άλλες βόρειες χώρες το υπέδειξαν στην ελληνική κυβέρνηση. Ο λόγος είναι ότι μόνο από εκεί μπορούν να βρεθούν κάποια χρήματα. Οι πλούσιοι όμως Έλληνες θα αντιδράσουν. Ένας ακόμα παράγοντας και αυτός.
Συμπερασματικά, οι ευρωπαίοι θέλουν τα χρήματα μέσω της άγριας φορολόγησης δίχως κριτήρια και το δόγμα του σοκ θέλει φθηνά φιλέτα νουά από ελληνικό μοσχάρι (την μοσχαροκεφαλή μας την χαρίζουνε για σούπα) και χαμηλή φορολογία. Φιλέτα δεν είναι μόνο οι κρατικές ΔΕΚΟ και κατασκευές- τούβλα αλλά και το νερό μας και ο ορυκτός μας πλούτος. Για παράδειγμα στην Αμερική απαγορεύεται να χρησιμοποιήσεις δίχως άδεια το νερό που αναβλύζει στο κτήμα σου. Το ίδιο θα γίνει και στην Ελλάδα.
Υπάρχει μια σύγκρουση.
Εμείς είμαστε στο καράβι του Οδυσσέα. Αν γράφει ο Όμηρος την ελληνική οδύσσεια, πάλι Έλληνας θα την γράψει.
